Iran skoro da ima konfiguraciju asimetričnog paralelograma, a njegov duži prečnik počinje od planinskog masiva Ararat na sjeverozapadu i proteže se do zaljeva Gvater na jugoistoku, sa dužinom od 2250 kilometara; a njegov kraći prečnik počinje od Koramšara na jugozapadu blizu perzijskog zaljeva, a proteže se sjeveroistočno do Saraka, dužinom od 1400 kilometara. Najjužniji dio je zaljev Gvater, najsjeveniji dio je masiv Ararat, najistočniji dio je Bazargan, blizu iransko - turske granice, dok je najzapadniji dio Kuhak u blizini iransko - pakistanske granice. Razlika u vremenskim zonama između najistočnije i najzapadnije točke iznosi 78 minuta. Reljefni oblici u Iranu uključuju visoke planinske lance sa strmin padinama, dubokim klancima i nisko položenim homogenim ravnicama. Više od polovice zemlje okupirali su visoki planinski lanci. Ti planinski lanci uključuju Alborz u sjevernom području Irana, sa stotinama kilometara dužine koji su teško pristupni. Na južnom dijelu znameniti planinski lanac Zagros sastavljen od visokih paralenih nabora, dubokih udolina i strmih padina koji dijele unutrašnji teritorij od obale perzijskog zaljeva. Ovi planinski dijelovi Irana dostupni su samo preko jako savinutih dolina iskopanih riječnim tokom stotinama tisuća godina.Kop Dag lanac u provinciji Horasan sa svojim širokim dolinama djeluje kao povezujući prolaz do istočnog i jugoistočnog dijela Irana. Suprotno od visokih planinskih regija sa dubokim dolinama, nisko položene široke ravnice i područja nalaze se u unutrašnjem platou. Primjeri ovih prostranih manje - više ravnih područja su pustinje Kavir i Lut, te sjeverna obalna ravnica. Iranski reljef moguće je podijeliti u šest grupa:
1. sjeverne planine
2. zapadne i južne planine
3. istočne planine
4. centralne planine
5. obalne ravnice
6. unutrašnje depresije